lakbima.lk
2017-07-20 ඇමෙරිකා ඩොලරය ගැනුම් මිල රු.151.6800 , විකුණුම් මිල රු.155.4800 | බි‍්‍රතාන්‍යය පවුම ගැනුම් මිල රු.196.8000 , විකුණුම් මිල රු.203.4600 | යුරෝ යුරෝපය ගැනුම් මිල රු.173.6700, විකුණුම් මිල රු.180.2000 | ස්වීස් ප‍්‍රෑන්ක් ගැනුම් මිල රු.157.7400 , විකුණුම් මිල රු.164.0300 | කැනඩා ඩොලරය ගැනුම් මිල රු.119.6100 , විකුණුම් මිල රු.124.3000 | ඔස්ට්‍රේලියා ඩොලරය ගැනුම් මිල රු.119.5300 , විකුණුම් මිල රු.124.8000 | සිංගප්පූරු ඩොලරය ගැනුම් මිල රු.110.3500 , විකුණුම් මිල රු.114.3700 | ජපානය යෙන් ගැනුම් මිල රු.1.3485, විකුණුම් මිල රු.1.3993 |

ජීවත් වන්නවුන් වෙනුවෙන් වියදම් කිරීමට ඇති මුදල් ගසා කන්නවුන් පිළිබඳ තොරතුරු අපට නොයෙක් විට අසන්නට ලැබේ. එහෙත් මළවුන් සඳහා වියදම් කිරීමට වෙන් කළ මුදලක් කූට ලෙස පැහැර ගැනීමේ පුවතක් නාත්තන්ඩිය කොස්වත්ත ප්‍රදේශයෙන් වාර්තා වේ.

නාත්තන්ඩිය ආසනයට අයත් වෑකන්ද පාර කොස්වත්ත ලිපිනයේ පිහිටි නිවසක රෝගාතුරව සිට මියගිය අසරණ තරුණයකුගේ අවසන් කටයුතු නිමාවූ පසු මළගෙදරකට පැමිණි පුද්ගලයෙක් තමන් නාත්තන්ඩිය මල් ශාලාවෙන් පැමිණි බව කියා එම මල්ශාලාවේ මුද්‍රාව සහිත ලිපිකවරයක්ද පෙන්නා එකී අවසන් කටයුතු සඳහා මල් ශාලාවට ගෙවීමට තිබූ මුදල් සියල්ල ඉල්ලාගෙන පලාගොස් තිබේ.

වෑකන්ද පාර, කොස්වත්ත ලිපිනයේ පදිංචිව සිටි ස්නායු රෝගී තරුණයකු මියගොස් ඇති අතර ඔහුගේ දෙමාපියන් නාත්තන්ඩිය ප්‍රදේශයේ මල් ශාලාවකට ගොස් අවසන් කටයුතු සිදුකිරීමට ඔවුන් හා සාකච්ඡා කරගෙන ආපසු පැමිණ ඇත්තේ අවසන් කටයුතු නිමාවට පත්වූ පසුව එම සියලුම ගාස්තු ගෙවන ‍පොරොන්දුව පිටය. ඒ තමන් හට ඇති ආර්ථික දුෂ්කරතා පිළිබඳව මල් ශාලා හිමිකරුට දැනුම් දීමෙනි. ඒ අනුව රුපියල් 27,500කට එම සියලුම කටයුතු නිම කර දීමට මල්ශාලා හිමිකරු ‍පොරොන්දු වී ඇත්තේද එම මාපියන්ගේ අසරණකම දැක යම් සාධාරණයක් ඉටුකරදීමේ අදහසිනි.

නිවසේ තැන්පත් කර තිබූ මියගිය තරුණයාගේ දේහය එම නිවසින් සොහොන් බිම කරා රැගෙන යනවාත් සමගම දිග කලිසමක් හැඳ කළු ජැකට්ටුවක් පැළඳ හිස්වැසුමකින් යුතුව එම නිවසට පැමිණ ඇති තරුණයෙක් නිවැසියන්ට පවසා ඇත්තේ තමන් නාත්තන්ඩිය මල්ශාලාවෙන් පැමිණි බවය. අවමංගල කටයුතු සඳහා ‍පොරොන්දු වූ මුදල් ඉල්ලාගෙන එන ලෙස මල්ශාලා හිමිකරු පැවසූ නිසා එම මුදල් ලබාදෙන ලෙස ඔහු නිවසියන්ට පවසා තිබේ. නිවැසියන් ඔහුව විශ්වාස කොට ඇත්තේ ඔහු අදාළ මල් ශාලාවේ මුද්‍රාව සහිත ලිපිකවරයක්ද ඉදිරිපත් කිරීම හේතුවෙනි.

නිවස තුළටම පැමිණ ගෙහිමියන් හා පිළිසඳරක යෙදුණු ඔහු ගාස්තුව රුපියල් 25,000ක් බව කියා එය ඉල්ලාගෙන ඔවුන් ඉදිරිපිට දීම මල්ශාලාවට යැයි කියමින් දුරකථන ඇමතුමක් ලබා ගෙන තමන් මුදල් ඉල්ලා ගත් බව ද පවසා ඇත. ඔහු එම ස්ථානයෙන් පිටවී ගොස් විනාඩි කීපයකින් අදාළ මල්ශාලාවේ අවමංගල්‍ය රථය අදාළ නිවසට පැමිණ ඇති අතර ඔවුන් නිවැසියන්ගෙන් මල්ශාලා ගාස්තුව පිළිබඳව විමසූ විට නිවැසියන් මහත් පුදුමයට පත්ව පවසා ඇත්තේ මල්ශාලාවේ කෙනෙක් මේ දැන් ඇවිත් මුදල් සියල්ල රැගෙන ගිය බවය.

ඒ සමඟ අසල්වැසියන් වහා කලබලයට පත්ව මුදල් රැගෙන පලාගිය තරුණයා සොයා ඒ මේ අත දිවයද්දි ඔහු පැළඳ පැමිණි කළුපැහැති ජැකට්ටුව අතරමග දමාගොස් තිබියදී හමුවී තිබේ. අනතුරුව අදාළ මල්ශාලා හිමිකරුට සිදුවී ඇති සිද්ධිය පහදා දීමේ ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන් හිමිකරු පවසා ඇත්තේ එම මුදල් තමන්ට නැවත ගෙවීම් කිරීමක් අවශ්‍ය නොමැති බවයි.

ජෝන් ඇන්ටනි - වෙන්නප්පුව

ශ්‍රී ලාංකිය සිනමාව නව මගකට යොමුකළ බුද්ධි කිර්තිසේන හා බූඩි කිර්තිසේන පිය පුතු දෙපළ සිනමා කර්මාන්තයේ දියුණුවට තවත් සුවිශේෂී පියවරක් ඉදිරියට තබමින් බම්බලපිටිය මිලාගිරිය ප්‍රදේශයේ මථුරා අවන්හල් භූමියේ නව තාක්ෂණයෙන් යුතු සිනමා ශාලාවක් පසුගියදා විවෘත කළේය.

එම අවස්ථාව ලක්බිම කැමරාවේ සටහන් වූ අයුරු










ඡායාරූප - ෆ්‍රැරෑන්ක් සොයිසා

තමාගේම ඡායාරූපයක් තම ජංගම දුරකථනයෙන් ගැනීම හෙවත් සෙල්ෆි ගැනීමට ගිය කීපදෙනෙකු අවාසනාවන්ත ලෙස මියයෑම් කීපයක්ම පසුගියදා වාර්තා වීමත් සමග ඒ පිළිබඳ විවිධ කතිකා මාධ්‍ය හරහා අසන්නට දකින්නට ලැබිණි.

ඒ අතර කැපී පෙනෙන කරුණක් වූයේ සෙල්ෆි ගැනීම මානසික රෝගයක් ලෙස ඇමෙරිකානු මනෝවෛද්‍ය සංගමය විසින් ප‍්‍රකාශයට පත්කළැයි පළ වූ පුවතයි. ජ්‍යෙෂ්ඨ මනෝවෛද්‍යවරයකු ඇතුළු කීපදෙනෙකුම මේ ප‍්‍රකාශය රූපවාහිනිය ඇතුළු විවිධ මාධ්‍ය හරහා කරන්නට යෙදුණි.

ඇමෙරිකානු මනෝවෛද්‍ය සංගමයට, මෙරට මාධ්‍ය වාර්තා දකින්නට ලැබෙන්නේ නැත. ශ‍්‍රී ලංකා මනෝවෛද්‍ය සංගමයද මේ පිළිබඳ කිසිවක් ප‍්‍රකාශ කර නොතිබිණි.

නමුත් ඇත්තම කතාව නම් මේ පුවත සම්පූර්ණයෙන්ම අසත්‍ය බවය. ඇමෙරිකානු මනෝවෛද්‍ය සංගමය මේ දක්වා කිසි දිනක සෙල්ෆි ගැනීම මානසික රෝගයක් යැයි හඳුන්වා දී නැත.

මේ කතාවට මුල් වී ඇත්තේ හාස්‍ය ලිපි පළකරන පිලිපීන වෙබ් අඩවියක් වන ADOBO CHRONICLES හි 2014වසරේදී පළවූ ලිපියකි.

චිකාගෝහි රැස්වුණු ඇමෙරිකානු මනෝවෛද්‍ය සංගමයේ අධ්‍යක්ෂ මණ්ඩලය සෙල්ෆි ගැනීම රෝගයක් ලෙස නම් කිරීමට තීන්දු කළ බව ඒ ලිපියේ සඳහන් වේ. ඒ රෝගය ‘සෙල්ෆයිටිස්’ නමින් හඳුන්වා දී ඇති බවද එම ලිපිය කියා තිබිණි.

අන්තර්ජාල වෙබ් අඩවිවල පළවන ලිපි/පුවත් ඉවක් බවක් නැතිව පිළිගන්නන් හා බෙදාහරින්නන් මේ ලිපිය සත්‍යයක් ලෙස සලකා විවිධ මට්ටමේ ප‍්‍රචාරයන් ඒ සඳහා දී තිබිණි. ඉන් වසර 3ක් ඉක්මවා ගිය තැනද ඒ හාස්‍ය ලිපිය තවමත් ඇතැමුන් රවටන බව පැහැදිලිය. ඇමෙරිකානු මනෝවෛද්‍ය සංගමය මානසික රෝගයක් පිළිබඳ අර්ථ නිරූපණයට සාමාන්‍යයෙන් වසර 10-20ක් පමණ ගනී. අධ්‍යක්ෂ මණ්ඩලයකට රැස්වී එබඳු තීරණ ගැනීමේ කිසිදු හැකියාවක් නැත.

මේ කරුණු මගින් පැහැදිලි වන්නේ ඇත්තටම සෙල්ෆි ගැනීම රෝගයක් බව නොව සමාජ ප‍්‍රශ්න ලෙඩ බවට පත්කිරීමේ රෝගයක් නම් නූතන මාධ්‍ය ලෝකය තුළ පෙරට පැමිණ තිබෙන බවය. එමගින් සෙල්ෆි ගැනීමේ ප‍්‍රවණතාව ගැන වඩා ගැඹුරු කතිකාවකට තිබූ ඉඩකඩ අවහිර වී තිබේ.

සෙල්ෆි ගැනීම රැල්ලක් ලෙස පැතිරීම, මහා පරිමාණ ස්මාර්ට් ෆෝන් වෙළෙඳපොළ, අන්තර්ජාලය හා බැඳුණු සමාජ ජාලයන්ගේ නැගීයාම, නව ලිබරල් ආර්ථිකයේ ව්‍යාප්තිය හා සම්බන්ධය.

මේ පිළිබඳ වඩාත් තියුණු නිරීක්ෂණ ඉදිරිපත් කර තිබෙන්නේ පශ්චාත් නූතනවාදී දෘෂ්ටියකින් ඒ දෙස බලන ලේඛකයන්ය. සෙල්ෆි ගැනීමට ගොස් මියයෑම ගැන පැරණි X කණ්ඩායමෙන් විමසුවේ නම් වෛද්‍ය වරුන්ට වඩා හොඳ පැහැදිලිකිරීමක් ලබාගත හැකිව තිබිණැයි මේ ලියුම්කරුගේ අදහසය.

නව ලිබරල් ආර්ථිකය තුළ පුද්ගලයන්ගේ අනන්‍යතාව බොඳව ගොස් අනන්‍යතාව පිළිබඳ අර්බුදයක් ජනිත වන බව පෙන්වාදෙන මේ ලේඛකයෝ මෙය වෙළෙඳපොළ විසින් දැනුවත්ව ඇතිකර තිබෙන්නක් බව පෙන්වා දෙති. ස්මාර්ට් ෆෝන් වෙළෙන්දා සහ සමාජ ජාල, තමන්ව අහිමි වූ ජනයාට සෙල්ෆි ගැනීමේ කැරට් අලය මගින් සන්තර්පණය වීමට අවස්ථාව ලබාදී තිබෙන බව ඔවුන්ගේ කියවීමය.

සෙල්ෆිය හැමවිටම යථාර්ථයෙන් ඔබ්බෙහි වූ ප‍්‍රබන්ධයක් බවත් එයට ලයික් කරමින් යෑම ස්වාර්ථකාමී රෝගයක් ලෙස පෙනුණද එය නව ලිබරල් ක‍්‍රමය හා නූතන සමාජ ජාල මාධ්‍ය ජනිත කළ සමාජ ව්‍යාධියේ සලකුණක් බව ඔවුහු පවසති. වෙළෙඳ දැන්වීම් සහ සමාජ ජාල මගින්  ඕනෑම අයෙකුට මොහොතකින් ඡායාරූප ශිල්පියකුවීමටත් එය අන් අයගේ බැල්මට යොමු කිරීමේ හැකියාවත් ලබාදී තිබේ. කවුරුත් තමන් දෙස අනෙකෙකු බලනු රිසිය. එසේ දැක ‘ලයික්’ කිරීම ඒ චර්යාව දිගින් දිගට පවත්වා ගෙන යන ප‍්‍රබල සාධකයක් ලෙස ක‍්‍රියාත්මක වේ.

සමාජ ප‍්‍රශ්න, රෝග ලෙස හඳුනාගැනීමට යාම සෞඛ්‍ය ප‍්‍රතිපත්ති ක්ෂේත‍්‍රයේද මේ දිනවල පුළුල්ව සාකච්ඡා වන මාතෘකාවක් බව මෙහි දී සිහිපත් කිරීම වැදගත්ය. මේ කරුණ විශේෂයෙන් වැදගත්වන්නේ ගැටලූවට විසඳුම ලෙස ඉදිරිපත් වන විසඳුම් එය හඳුනාගන්නා දෘෂ්ටිකෝණයට සාපේක්ෂවීමය. සෙල්ෆි ගැනීම මානසික රෝගයක් නම් මනෝ වෛද්‍යවරුන්ට ඒ පිළිබඳව කළ හැක්කේ කුමක්ද?

පසුගිය වසර 10ක පමණ කාලයක් තොරොම්බල් කළ ‘බෝ නොවන රෝග’ යන යෙදුම වෙනස් කළ යුතු යැයි දැන් ප‍්‍රබල හඬක් මතුව තිබෙන්නේ ප‍්‍රශ්නය එලෙස විස්තර කිරීම මගින් ඊට ලබාදෙන විසඳුම්ද වෛද්‍යමය වීමය, ප‍්‍රතිඵල පටුවීමය.

පසුගියදා ඇති වූ ගංවතුර තත්ත්ව වැනි ස්වාභාවික විපත්වලට ගොදුරුවූවන්ගේ දුක්ඛදෝමනස්සයන්ට මනෝවිද්‍යාත්මක විසඳුම් ඉදිරිපත් කිරීමේදී දක්නට ලැබෙන්නේද මේ ආකාරයටම ප‍්‍රශ්න ලෙඩ ලෙස සූත‍්‍රගත කිරීමේ දරිද්‍රතාවයය.

අනෙක් අතට සමාජ ප‍්‍රශ්න ලෙඩ ලෙස විස්තර කෙරෙද්දී ප‍්‍රතිකාර තිබෙන ලෙඩ සමාජ ප‍්‍රශ්න ලෙස විස්තර කෙරෙන කතිකාවක්ද මාධ්‍ය තුළ විරල නොවේ.

පසුගිය දිනෙක තම බිරිඳ ජංගම දුරකථනයකින් කිසිවකුට ඇමතීම නිසා කෝපයට පත් සැමියකු ඇය ඝාතනය කිරීම ඇතැම් විචාරකයන් විස්තර කර තිබුණේ වැඩවසම් ක‍්‍රමයේ පැවැති පුරුෂාධිපත්‍යය බිඳවැටීමේ අර්බුදයට මුහුණ දී ගත නොහැකි වූ පිරිමියාගේ ගැටලූවක් ලෙසිනි. ජංගම දුරකථන භාවිතය හා සම්බන්ධව හටගත් අවිශ්වාසය ප‍්‍රචණ්ඩත්වයක් බවට පත්වීම මගින් ඇතැම් විට පිටතට ප‍්‍රකාශවන්නේ ප‍්‍රතිකාර කළ හැකි මානසික රෝගී තත්ත්වයන්ය. ඇතැම් විට ප‍්‍රචණ්ඩතාව දක්වන්නේ පිරිමියාට එරෙහිව කාන්තාවය. එවිට වැඩවසම් ප‍්‍රවාදවලට ඇඩ‍්‍රස් නැත.

මින් වසර කීපයකට පෙර උතුරු ප‍්‍රදේශයේ ද්‍රවිඩ ජාතික කාන්තාවක් තම දරුවන් තිදෙනා ළිඳට දැමීම වාමාංශිකයන්  සමාජ විචාරකයන් විස්තර කර තිබුණේ දරුවන් රැකබලා ගැනීම සඳහා මව්වරුන්ට රජය විසින් පහසුකම් නොසැපයීම, සැමියා විසින් පවුල හැර යනු ලැබීම, යුද්ධයේ පීඩාව ආදී දෘෂ්ටිකෝණවලිනි. එකී කාන්තාව කලක සිට උග‍්‍ර මානසික රෝගී තත්ත්වයකින් පෙළුණු බව පාද සටහනකින්වත් නොකියැවිණි.

ඒ සිදුවීමෙන් පසු කාන්තාවන් කීපදෙනෙකුම ළිංවලට පැනීමේ සිදුවීම් වාර්තා විය. ඒ එම මුල් සිද්ධිය සමාජ ප‍්‍රශ්නයක් ලෙස විස්තර කිරීමේ අතුරු ඵලයන්ය.

ප‍්‍රශ්න ලෙඩ ලෙස දැකීමේත්, ලෙඩ ප‍්‍රශ්න ලෙස දැකීමේත් ලෙඬේට බෙහෙත් අවශ්‍ය වී තිබේ.

(ලේඛකයා මාතර මහ රෝහලේ මනෝවෛද්‍ය විශේෂඥවරයා)

වජිර ධර්මවර්ධන

නතාෂා පෙරේරා ගැන අමුතුවෙන් හැඳින්වීම් මොකටද? ඇය රටේම ආදරය දිනා ගත්තේ පුංචිම පුංචි සන්දියේදිමයි. “සුළඟක් වී” ගීතය “දඟමල්ල” විදිහට කළ රඟපෑම් තවමත් මිනිසුන්ට අමතක නැහැ. පුංචි සන්දිය ගෙවලා තාරුණ්‍යයට එකතු වුණාට පස්සෙත් නතාෂා දිගටම කලා ක්‍ෂේත්‍රයේ රැඳුණේ ජනප්‍රියත්වය ඒ විදියටම රැකගෙන. ඊට පස්සේ නතාෂා ප්‍රිහාන් එක්ක යුග දිවි ගමන් ඇරඹුවා. ඊටත් පස්සේ ඇය නීතිඥවරියක් විදියට දිවුරුම් දීලා නීතිඥ නතාෂා පෙරේරා බවට පත් වුණා. ඔය විදියට ගලා ගිය ඇගේ ජීවිතයේ අලුත් තොරතුරු කතා කරන්නත් එක්ක අපි නතාෂාට කතා කළා. 
 
ඉතින් කොහොමද නතාෂා? 
සාමාන්‍ය විදියට ජීවිතය ගලා ගෙන යනවා. 
 
නීතිඥ නතාෂා පෙරේරා විදියට ආරම්භ කළ ජීවිතයේ තොරතුරු මොනවාද? 
මම දිවුරුම් දුන්නේ 2015දි. දැනට මම ‍‍‍ජ්‍යෙෂ්ඨ නීතිඥවරයෙක් යටතේ කටයුතු කරනවා. උසාවියේ නඩු කතා කරන්න යන්නේ නැහැ. ආයතනික නීතිඥවරියක් විදියට තමයි කටයුතු කරන්නේ. 
 
තවමත් උසාවියේ නඩු කතා කරන්න ගියේ නැත්තේ ඇයි? 
ඇත්තම කියනවා නම් උසාවි පරිශ්‍රය තුළ විභාග වන නඩු දැක්කම, ඊට සම්බන්ධ වූ පාර්ශ්වයන්ගේ තොරතුරු ඇහුවාම මම හරියට සංවේදී වෙනවා. ඒ වගේ මානසික මට්ටමක ඉඳලා නඩුවලට පෙනී හිටින්න අමාරුයි. ඒ හින්දා මට හිතෙනවා මම දැනට මේ කරගෙන යන දේ හොඳයි කියලා. 
කලාව තුළ නතාෂා අලුත් දෙයක් කළේම නැහැ නේද? 
ඒක නම් ඇත්ත. ගොඩක් අය ඔය ගැන මගෙන් අහනවා. අලුත් සින්දුවක් කරන්න ඕනකම තියෙනවා. ඒත් ඒකට වෙලාවක් හොයාගන්න එක තමයි ප්‍රශ්නේ. 
 
කොහොමද ප්‍රිහාන් එක්ක ගෙවිලා යන අලුත් ජීවිතේ? 
ගොඩක් හොඳයි. බොහොම ආදරයෙන් ගෙවිලා යනවා. 
 
තවම පුංචි අමුත්තෙක් කැදැල්ලට එකතු කරගන්න හිතුණේ නැද්ද? 
(හිනැහීි) ඒ අදහස තියෙනවා. ඒත් අපි තව ටිකක් ගොඩ නැගෙන්න ඕනේ ඊට පස්සේ තමයි ඒ ගැන හිතන්නේ. 
 
ඉස්සර නතාෂාගේ අම්මා සෙවණැල්ලක් වගේ නතාෂා පසුපස හිටියා නේද? 
මමයි ප්‍රිහානුයි අලුත් ගෙදර පදිංචියට ගියාට පස්සේ අම්මට තදින්ම පාළුව, තනිකම දැනෙන්න ඇති. අම්මිගේ අත් උදව්වට කවුරු හිටියත් අම්මිට මාව නැතුවම බෑ. ඒ නිසා ඉඳලා හිටලා ඇවිත් අම්මි අපිත් එක්ක ඉන්නවා. අපිත් විවේකයක් ලැබුණු හැටියේ අම්මිව බලන්න යනවා. 
 
නතාෂා ලංකාවේ හැම දෙයක්ම දාලා විදෙස් ගත වෙන්න හදනවා කියන්නේ ඇත්තද? 
ඔව්. ඒ ආරංචිය ඇත්ත. 
 
කොහෙටද යන්නේ? 
ඕස්ට්‍රේලියාවට. 
 
ස්ථිර පදිංචියටද? 
මම එහේ රැකියාවක් කරන්නයි හිතාගෙන ඉන්නේ. එහෙම වුණාම නවතින්නත් වෙනවානේ. 
 
එතකොට ඔබේ සැමියා? 
එයත් මාත් එක්ක යනවා. ඒත් එයාගේ බිස්නස් තියෙන්නේ ලංකාවේ හින්දා එයාට නම් නිතර ලංකාවට එන්න සිදුවෙයි. 
 
අපි මේ කතාබහට ප්‍රිහාන්වත් එකතු කරගත්තා. නතාෂා ප්‍රිහාන් රට හැර යන්නේ පදිංචියටද? ප්‍රිහාන් ළඟදී සංගීත කටයුත්තකට දායක වුණේ නැත්තේ ඇයි? දෙන්නගේ ඉදිරි කටයුතු මොනවාද කියන කාරණා ගැන අපි ප්‍රිහාන්ගෙන් ඇහුවා. 
 
“මගේ අලුත් සින්දුවකුත් කරන්න හිතාගෙන ඉන්නවා. ළඟදී මගෙ ගීතයක් නොකළාට දැනට මම මගේ ප්‍රඩක්ෂන් හවුස් එකෙන් ගීත 50ක් විතර කරලා තියෙනවා. “ආයෙත් වරක් මට වඩා හොඳ කෙනෙක්” ඇතුළු මේ කා‍ලේ ජනප්‍රිය වූ ගීත ගොඩක් මගේ ප්‍රඩක්ෂන් හවුස් එකෙන් තමයි කළේ. මමත් නතාෂා එක්ක ඕස්ට්‍රේලියා යනවා. ඒත් මගේ සංගීත කටයුතු ව්‍යාපාර කටයුතු මෙහෙ තියෙද්දී මට එහෙට වෙලා ඉන්න බැහැනේ. නතාෂාටත් ලංකාව දාලා ඕස්ට්‍රේලියාවට වෙලා හැමදාම ඉන්න මම ඉඩ දෙන්නේ නැහැ කියලත් නතාෂාගේ රසික රසිකාවන්ට කියන්න.”  ප්‍රිහාන් හිනාවෙලා එහෙම කිව්වා. 
 
ආරියවංශ කුලතිලක 
 
ඡායාරූප - අසන්ත ගමආරච්චි /  ධනුෂ්ක සේනාධීර

මාලනී ෆොන්සේකා පරම්පරා දෙකක පිරිසක් කලාවට කැඳවාගෙන ආවා. ඒ දෙවැනි පරපුරේ බාලම පුරුක තමයි සෙනාලි ෆොන්සේකා. එංගලන්තයේ පදිංචි සෙනාලි කාලෙකට ඉස්සර ලංකාවට ඇවිත් “සිරි පැරකුම්” චිත්‍රපටයට එකතු වුණා. නැවතත් අධ්‍යාපන කටයුතු සඳහා රට ගිය සෙනාලි විභාගය එහෙමත් ලියලා ඉවර වෙලා ආයෙමත් ලංකාවට ඇවිත් “හාර කෝටිය” “ගැමුණු මහරජ” ටෙලි නාට්‍යයවල මේ දිනවල රඟපානවා. 
 
සෙනාලි දැන් ආයෙමත් ලංකාවේ නේද?
මම කොහොමත් එංගලන්තයට වඩා ලංකාවට ආසයි. මගේ විභාගය ඉවර වුණාට පස්සේ මම ලංකාවට ආවා. 
 
සෙනාලිගේ මුළු පවුලම පදිංචි වෙලා හිටියේ එංගලන්තේ නේද? 
තාත්තා (උපාලි ෆොන්සේකා) තවමත් ඉන්නේ එංගලන්තේ. අම්මයි මමයි ලංකාවේ ඉන්නවා. හැබැයි ඉතින් ඉදිරියේදී අපි දෙන්නටත් ආයෙමත් යන්න වෙයිද දන්නේ නැහැ. 
 
එතකොට මේ දවස්වල ලංකාවට වෙලා රඟපානවා? 
ඔව්. මේ දවස්වල “හාරකෝටිය” ටෙලි නාට්‍යයේ “බිලි”ගේ චරිතයයි, ගැමුණු මහරජ ටෙලි නාට්‍යයේ “රන්මැණිකාගෙ” “චරිතයයි රඟපානවා.  
පවුලම කලාවට සම්බන්ධ නිසා සෙනාලිට නිළිකම කියන එක සාමාන්‍ය දෙයක් නේද? 
පවුලම කලාවට සම්බන්ධ වුණත් මමත් පුංචි කාලෙ ඉඳන් නිළියක් වෙන්න හීන මැවු කෙනෙක්. ලොකු නැන්දිගේ (මාලනී ෆොන්සේකා) චිත්‍රපට උළෙලක් පැවැත්වුණා. ඒ වෙද්දී මම ඉස්කෝ‍ලේ දෙක වසරේ. එදා අපිත් ඒකට ගියා. ඒ දවස් කීපයේම පෙන්නුවේ ලොකු නැන්දිගේ චිත්‍රපට බව මතකයි. හැබැයි මගේ හිතට තදින්ම වැදුනේ ලොකු නැන්දියි විජය අංකලුයි රඟපෑ “තුෂාරා” චිත්‍රපටය. එදා දෙක වසරේදී “තුෂාරා” බලද්දි තමයි නිළියක් වීමේ ආශාව මුලින්ම මගේ හිතට ඇති වුණේ. 
 
සෙනාලි පුංචිම වයසෙදි සිරස ටී.වි.එකේ පුංචි පැංචි වැඩසටහන තුළින් කලාවට එකතු වුණේ ඒ ආශාව හින්දද? 
නැහැ. මම මගේ ආශාව හිත ඇතුළෙම තියාගෙන හිටියා. ඔය අතරේ තමයි මට “පුංචි පැංචි” වැඩසටහනට එකතු වෙන්න ලැබුණේ. මගේ හීනය මම ගෙදර අයට කිව්වේ නැති වුණාට මම කලාවට ආශා කරන බව අම්මටයි තාත්තාටයි දැනෙන්න ඇති. 
 
ඒ දෙන්න ඒ ගැන ප්‍රතිචාර දැක්වූයේ කොහොමද? 
(හිනැහී) මම හය වසරේදී තමයි අපේ පවුලම එංගලන්තයට ගියේ. මම හිතන්නේ මම කලාවට ආශා කරන බව දැණුනාම තමයි අම්මයි තාත්තයි මාවත් අරගෙන එංගලන්තයට ගියේ. ඒ දෙන්නට ඕන වුණේ මම කලාවෙන් ඉදිරියට යනවා දකින්න ‍නෙවෙයි, අධ්‍යාපනය තුළින් ඉදිරියට යනවා දකින්නයි. ඒත් අන්තිමට “සිරි පැරකුම්” තුළින් මම කලාවට ආවා. 
 
ඔබ කලා පවුලක පුරුකක්. පවු‍ලේ රසබර මතක අවධි කළොත්? 
මගේ ලොකු නැන්දි තමයි මාලනී ෆොන්සේකා. අපේ පරපුරේ සහෝදර සහෝදරියෝ 23යි. මම තමයි බාලයා. හැමෝගෙම “‍පොඩි නංගා” ඒ 23 අතරින් අශාන්, සඳුනි, උදාරා, සමනලි අක්කා මට ගොඩක් සමීපයි. ඒ අතරින් අශාන් අයියයි සමනලි අක්කයි රඟපෑමට එකතු වෙලා ඉන්නේ. ආච්චි ඉන්න කා‍ලේ අපි හැමෝම අවුරුද්දට මහ ගෙදරට එකතු වෙනවා. නැන්දිලා, ලොකු තාත්තලා පරණ සිද්ධි මතක් කරනවා. අපි කට්ටිය සෙල්ලම් කරනවා. නොනගතේ ලැබුවාම කන්න බොන්න තහනම් වුණත් අපි හොරෙන් කැවුම් කොකිස් කනවා. ඒ වෙලාවට ලොකු නැන්දි තමයි (මාලනී ෆොන්සේකා) තමයි අපේ හොර වැඩවලට උදව් කරන්නේ. 
 
සිනමාවේ හා පුංචි තිරේ ඔබ බොහොම අපූරුවට ආදරය මතුකරන්න රඟපානවා. සැබෑ ජීවිතයේත් ඔය කියන ආදරය විඳිනවාද? 
මට ප්‍රේමවන්තයෙක් ඉඳලාම නැහැ. ඉතින් කොහොමද ඒ ප්‍රේමය අත් විඳින්නේ. 
 
ආරියවංශ කුලතිලක

කෙවිලියාමඩුව ගමේ දරුවෝ හරියට “හෝ ගාන ‍පොකුණ” චිත්‍රපටයේ හුන් දරුවන් මෙන් යැයි මට සිතුණේ ඔවුන් කියූ කතා නිසාය. හෝ ගාන ‍පොකුණ චිත්‍රපටයේ හුන් දරුවන් කිසිවෙකු මුහුදක් දැක තිබුණේ නැත. කොළඹ ගොස් තිබුණේ නැත. එහෙත් එවැනි දරුවන් සිටින්නේ චිත්‍රපටවල පමණක් නොවන බවට සිතුණේ කෙවිලියාමඩුව ගමේ දරුවන් ගිය සතියේ කොළඹ ආ විටය.
කෙවිලියාමඩුව ඇත්තේ අම්පාරේ මංගලගමය. ඒ ගම තිස් වසරක් පුරා පැවැති යුද්ධයේදී නිතර කියවුණු ගමකි. එකල කෙවිලියාමඩුව හැඳින්වූයේ කොටි කටේ ගමක් හෙවත් මායිම් ගම්මානයක් ලෙසය. 
ජීවිතේ මුල් වතාවට අරුම පුදුමය ගමෙන් එළියට ආ ඔවුන්ට කොළඹ හරිම අරුම පුදුමය.
ඉපදුණු දවසේ ඉඳල වෙඩි හඬවල්, බෝම්බ පුපුරණ හඬවල් කනට හුරුවුණු අපට කෝච්චියේ හඬ ඇසෙන කොට හිතට බයක් ඇති වුණා. ඒත් ජීවිතේට කෝච්චියක ගිහින් නැති අපට කෝච්චි ගමන හරි අපූරු අත්දැකීමක් වුණා. ටික දුරක් යන විට හිතේ බය නැතිව ගිහින් හරි සතුටින් අපි කෝච්චියේ ගියා.”
කෙවිලියාමඩුව මංගලාරාම මහ විදුහ‍ලේ ශිෂ්‍ය ශිෂ්‍යාවෝ සිය ජීවිතයේ පළමුවරට ලද අත්දැකීමක් එලෙස විස්තර කළේ නිම්හිම් නැති සතුටකිනි.
ඔවුන්ට ඒ සතුට උරුම කර දුන්නේ කොළඹ තරුණයන් පිරිසක් විසිනි. ඒ රණාල බටේවෙල තුරුණු බොදු සංසදයේ 20 වන සංවත්සරය වෙනුවෙනි.
තුරුණු බොදු සංසදය සෑම වසරකම වෙසක් ‍පොහොය දිනට දැවැන්ත දන්සලක් සංවිධානය කරගෙන ආහ. දැනට වසර දෙක තුනක සිට දන්සල නවත්වා එම මුදල් ඔවුන් වැය කළේ දුෂ්කර ගමකට උපකාර කිරීමටය. මෙවර ඔවුන්ගේ උපකාරය ලැබුණේ කෙවිලියාමඩුව දරුවන්ටය.
ඔවුන් ඒ සඳහා තෝරා ගත්තේ අපූරු ක්‍රමයකි. මංගලගම කෙවිලියාමඩුව සිරි අරියමිත්ත දහම් පාස‍ලේ සියලු සිසු සිසුවියෝ බස් රථ යොදා කොළඹට ගෙන්වා ගත්හ. ඒ දින දෙකකටය. දරුවන් සමග දෙමවුපියන් කිහිප දෙනෙකුටද ඒ සඳහා අවස්ථාව සැලසිණ.
ජීවිතේට කොළඹට පැමිණ නැති ඒ දරුවන්ට මෙම ගමන ආසාවක්, බයක් මෙන්ම කුතුහලයක්ද ඇති කළේය.
අම්පාරේ සිට කොළඹට පැමිණි කෙවිලියාමඩුවේ දරුවන්ට නවාතැන් පහසුකම් සැලසුණේ රණාල දැඩිගමුව විහාරස්ථානයේය. 
බ්‍රහස්පතින්දා (15) රාත්‍රියෙහි කොළඹට පැමිණි දරුවෝ පසුවදා අලුයම සිට චාරිකාවකට රැගෙන ගියහ.
“ඇත්තටම අපිට තවමත් පුදුමයි දවස් දෙකක් තුළ මුලු කොළඹම බලන්න අපිට හැකි වුණා. ඉතාම දුප්පත් දුෂ්කර ජීවිත ගත කරන අපේ අම්මලාට තාත්තලාට අපිව කොළඹ අරන් එන්න වෙලාවකුත් නැහැ. සල්ලිත් නැහැ. ඒ අය ජීවත්වෙන්න ‍පොළොව එක්ක හැප්පෙනවා. අපිත් ස්කෝ‍ලේ ගිහින් ඇවිත් ඒ හේන් වැඩට උදව් වෙනවා හැර වෙනත් අමතර ලෝකයක් ගැන හිතන්න තරම් වෙලාවක් නැහැ.
තුරුණු බොදු සංසදයේ අයියලා අපි වෙනුවෙන් කළේ අපිට ජීවිතේටම අමතක නොවන උපකාරයක්. අපිට පුංචි කා‍ලේ ඉඳලම ඇහුණේ යුද්ධයේ හඬ. ඒ කාලයේ කොටි අපේ ගමට පැනලා ගමේ නැන්දලා මාමලා මරා දැම්මා. අපි බොහෝම අහිංසංකව ජීවත් වෙන අය. කෝච්චියෙන් ගමනක් යෑම, අධිවේගයේ යෑම ඇත්තටම අපිට සිහිනයක් වගෙයි...”
මංගලාරාම මහ විදුහ‍ලේ 10 වසරේ ඉගෙනුම ලබන 15 හැවිරිදි ආර්.බි. හසාන් නුවන් ශිෂ්‍යයා තමන් ලද අත්දැකීම් විස්තර කළේ එසේය. 
“කෝච්චි ගමන අපට පුදුමයි. මහ ශබ්දයක් දාගෙන පැද්දි පැද්දි වේගයෙන් යනකොට මට හිතුනා කෝච්චි පෙට්ටි ගැලවිලා විසි වෙයිදෝ කියලා ඒ නිසා ගමනට ආස වුණත් කෝච්චියෙන් බහින කල් හිටියේ පපුව ගැහි ගැහි.........” 
ඒ එම විද්‍යාලයේ 11 ශ්‍රේණියේ ආර්.එම්. නදීකා ප්‍රියදර්ශනී ශිෂ්‍යාවගේ අදහසය. 
“කළුතර බෝධිය වැන්දුවා. කළුතර ගැන අහලා තිබුණට කළුතර දැක්කේ අපි එදාමයි. වැන්දට පස්සේ ඒ අයියලා බස් එකකින් අපිව දක්ෂිණ අධිවේගයෙන් කඩුවෙලට එක්ක ආවා. ඒ ගමන නම් ඇත්තටම හිතට බයක් දැනුණා. 
අධිවේගය ගැන රේඩියෝ එකෙන් ටී.වී. එකෙන් අහලා තිබුණත් අධි වේගයේ කවදාවත් අපට යන්න ලැබෙයි කියලා හිතුවේ නැහැ. ඒ ගමන හරිම වේගවත්. වාහනය යන වේගය නිසා අපේ පපුව බිත්තර තම්බන්න වගේ රත් වුණා. ඒ ගමන හරි විනෝද ජනකයි. වටා පිටාවේ ලස්සන බලමින් අපි සතුටින් ආවා.” 10 වසරේ ඩී.එම්. සම්පත් කුමාර (15) සිසුවා සිය ගමනේ අත්දැකීම් එලෙස විස්තර කළේය. 
මෙම දරුවන්ට පළමු දිනයේදී ශ්‍රී ලංකා ගුවන් විදුලි සංස්ථාව, වරාය, නිදහස් චතුරස්‍රය, ගාලු මුවදොර සංචාරය කිරීමට අවස්ථාව සැලසිණ. 
එදින ගමන් අවසන් කර යළි රණාලට පැමිණි දරුවන්ට නෙත් සිත් පිනවන ප්‍රසංගයක් සංවිධානය කර තිබිණි. එහිදී ගීතයෙන් පිනවූයේ විශාරද එඩ්වඩ් ජයකොඩි කලාකරුවාය. ඔහු මේ පුංචි දරුවන්ද අත්වැල් ගායනයට හවුල් කර ගෙන ප්‍රසංගය තවත් රසවත් කළේය. 
ඊට අමතරව හීන් බබා සීයා හා සෝරත ‍පොඩි හිමි චරිතය රඟන දරුවාගේ නාට්‍ය කොටසකින් කෙවිලියාමඩුවේ දරුවෝ තවත් සතුටු වූහ. 
“අපි කැලණි විහාරය ගැන ‍පොතපතින් කියවලා තිබුණා. අපේ ආච්චිලා අම්මලා, කැලණිය ගැන කියලා දීලා තිබුණා. අනේ අම්මේ කැලණි විහාරේ වඳින්න යමු කියල අම්මට කීපවරක්ම කිව්වා. ඒත් අපේ අම්මලාට ඒකට වත්කමක් නැහැ. ඒ නිසා කැලණි විහාරය ගැන කියන වෙලාවට අපි හිතෙන් විහාරය වැන්දා. ඒත් තරුණු බොදු සංසදයේ අයියලා අපිව කැලණි විහාරයටත්, නවගමුවේ පත්තිනි දේවාලයටත් එක්ක ගියා.” හසන් නුවන් ශිෂ්‍යයා යළිත් හඬ අවදි කළේය. 
“ඇත්තටම මේ තරුණ පිරිස කළ කාර්යය නම් කිසිවෙක් මතෛක් නොකළ වැඩක්. දුප්පත් ගමකට උදව් කරනවා නම් බොහෝ අය ඒ ගමට ඇවිත් උපකාරය කරලා යනවා. 
ඒත් තුරුණු බොදු සංසදය අපිව කොළඹ ගෙනත් මේ කරපු උපකාරය රටටම ආදර්ශයක්. අපේ දුප්පත් දහම් පාස‍ලේ සියලුම දරුවන්ට ‍පොත් බෑග් ‍පොත් ආදි උපකරණ කට්ටල දුන්න. දහම් පාසලට ඩෙස් බංකු දුන්නා. මේ සත්කාරය පුදුම සහගතයි. ඇල් වතුර බිඳකින්වත් අපිට අඩුපාඩුවක් කළේ නැහැ. අපේ දරුවන්ට හොඳ ආහාර දුන්නා අද රටේ අනිත් තරුණයන් කරන කියන ඒවා බැලුවාම රණාල බටේවෙල මේ තරුණයන්ගේ ක්‍රියාව පුදුම සහගතයි.”
කෙවිලියාමඩුව දරුවන් සමග කොළඹට වැඩි එම ගමේ විහාරාධිපති මංගලගම ඉන්දරතන හිමියෝ අප සමග එසේ පැවැසූහ. 
“අපේ මේ අවුරුද්දේ සත්කාරය කරන්න සුදුසු තැනක් හොයාගෙන අපි අම්පාර පැත්තේ ගියා. කීප තැනකටම ගිය විට අපිට කෙවිලියාමඩුව ගම හමුවුණා. ඒ අයට ගිහින් තෑගි දෙනවාට වඩා ළමයි කොළඹට ගෙන්වීම සුදුසු බව අපට වැටහුනේ ඔවුන් ජීවිතේටම කොළඹ ඇවිත් නැහැ කියල අපිට කිව්වාමයි. මේ සියලු කාර්යයන්ට රුපියල් ලක්ෂ 10කට ආසන්න වියදමක් දරන්න වුණා. බොහෝ අය මේ සඳහා උදව් කළා. කොපමණ මුදලක් වැයවුණත් අපිට අද හරි සතුටුයි. ඒ අහිංසක දරුවෝ කෝච්චියේ - අධිවේගයේ ආසාවෙන් ගිය හැටි අනෙක් ස්ථානවලට ආසාවෙන් ගිය හැටි අපිට තවමත් මැවි මැවී පෙනෙනවා.” යැයි තුරුණු බොදු සංසදයේ සභාපති ලංකා සුදේස් අත්තනායක මහතා කීය. 
 
ධර්ම ශ්‍රී තිලකවර්ධන
IMAGE

හැමෝගෙන්ම බැණුම් අහන දෙවැනි ඉනිමේ ක්‍රිකට් කෝච්

IMAGE 2017 Jul 23 13:26
මේ දවස්වල “දෙවැනි ඉනිම” නරඹන ප්‍රේක්ෂකයන්ගෙන් වැඩිපුරම බැණුම් අහන්නේ කවුද කියලා ඇහුවොත්...
Views - 656

වෙසක් ‍පෝය අප්‍රේල් මාසයට ආවේ කොහොමද?

IMAGE 2017 Jul 23 10:23
පන්සල් සම්බන්ධයෙන් වර්තමාන ආණ්ඩුව මුහුණ දුන්නේ එතරම් සුබ කලදසාවක් නම් නොවේ. එසේ කියන්නේ,...
Views - 507

කලක් නිහඬව සිටි ‘ග්‍රීස් යකා’ යළි වැඩ පටන් අරන්?

IMAGE 2017 Jul 21 17:10
සති දෙකක කාලයක් තිස්සේ හංවැල්ල වල්පිට ප්‍රදේශයේ සැරි සැරූ ‘ග්‍රීස් ‍යකෙකු’ අල්ලා...
Views - 1103

කොළඹ නගරයේ යාචක සමීක්ෂණය සැක සහිතයි

IMAGE 2017 Jul 20 15:44
කොළඹ නගරයේ වෘත්තීමය යාචකයන් 4000 ක් සිටින බවටත් සැබෑ යාචකයන් සිටිනුයේ 660 ක් වන බවටත් මහනගර සහ...
Views - 1987

'කොණ්ඩදෙනියේ' නම විකුණන බොරු කාරයෝ (Video)

IMAGE 2017 Jul 20 14:54
කොණ්ඩදෙණියේ හාමුදුරුවන් නමින් ගුප්ත විද්‍යා කටයුතු පිළිබඳව මහත් ප්‍රසිද්ධියක් ඉසුලූ...
Views - 2527

ජයසේන මහතාට කලකට පසු හමුවූ 'දෙවන මනමාලයා'

IMAGE 2017 Jul 19 16:26
අද පෙරවරුවේ පානදුර නගර සභා ක්‍රිඩාංගණයේ පැවති "මතින් නිදහස් රටක්” ජාතික වැඩසටහනේ කළුතර...
Views - 4373

Please publish modules in offcanvas position.